Van “introspectie” naar “inleven” in de ander

KrznaricKrznaricIn het boek “empathie” van Roman Krznaric beschrijft hij waarom het belangrijk is om naast zelfon-derzoek (introspectie) ook aan onderzoek naar de ander te doen. Freud, Socrates en vele andere groten der aarde hebben er op gewezen dat we aan zelfonderzoek moeten doen, want als je jezelf kent weet je ook hoe je reageert op de ander. Het maakt je daden effectiever en de communicatie wordt beter. Zo kan je beter met je problemen omgaan en je wordt meer tevreden met jezelf etc.
Vanuit het Darwinisme (evolutie theorie) gaat men er van uit dat de mens is ingericht op overleven. Zo dacht men dat compassie, empathie en geluk niet erg belangrijk zijn om te overleven. Je kunt best je leven lang ongelukkig zijn, niet lachen, dominant, agressief, onsociaal zijn, etc. want het enige wat de soort nodig heeft om te overleven, is buiten gevaar blijven. Je teveel met de emoties van een ander bezig houden is niet handig. Als je jaagt moet je doden, ook al is het een in doodsangst verkerend hertje. Vanuit deze redenatie dacht men dat compassie, empathie, moraal etc. aangeleerd zijn. Een (breekbaar) laagje cultuur meent men.
Echter, uit neurologisch onderzoek blijkt dat we hersencentra hebben waar compassie en empathie gevonden worden. Door proeven te doen in hersenscans is men daar achter gekomen.
Dat vastgesteld hebbende meent Krznaric dat het belangrijk is om empathie te vergroten.  Dit kun-nen we leren door ons bewust in de ander te verplaatsen, leren bewust vragen te stellen  aan onszelf met betrekking tot die ander: hoe zou het zijn om die ander te zijn?
Een voorbeeld dat Krznaric geeft speelt zich af in Canada. Het  is een project waar men op de lagere school een baby binnen brengt en dan samen met de kinderen bespreekt hoe de baby zich zou kunnen voelen en wat de baby zou kunnen drijven. Volgens Krznaric sloeg dat aan bij de kinderen en hij meldt dat het pesten daardoor in de klassen is verminderd.
Conclusie: compassie en empathie zijn onverbrekelijk verbonden met ons mens-zijn. Om meer tevredenheid te ervaren en de wereld een stukje mooier te maken, kunnen we compassie oefenen.
Met mindfulness leren we de belevingen observeren die we krijgen als we compassie oefenen.

Over Philip van der Linde

Philip van der Linde leidt de meditaties. Hij is geboren op 9 oktober 1954. Hij heeft vele jaren Hatha yoga-, yoga therapie- en meditatielessen gegeven en vervult een functie bij Rijkswaterstaat.
Dit bericht is geplaatst in Blog, Mindfulness meditatie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *